( Πρώτο μέρος από το blog " Κόκκινος Ουρανός" )
Στην τελευταία δημόσια ομιλία του από το 2013, ο αριστερός πρόεδρος του Εκουαδόρ, Ραφαέλ Κορέα επέκρινε την ιδεολογία του «φύλου», (gender ideology) χαρακτηρίζοντάς την «παράλογη» και «πολύ επικίνδυνη».
«Ότι δεν υπάρχουν άνδρες και γυναίκες εκ φύσεως, ότι το βιολογικό φύλο δεν καθορίζει τον άνδρα ή την γυναίκα, αλλά οι «κοινωνικές συνθήκες» και ότι κάποιος έχει το δικαίωμα να επιλέξει αν θα είναι άνδρας ή γυναίκα. Σας παρακαλώ! Ελάτε τώρα! Αυτό δεν αντέχει ούτε στην παραμικρή ανάλυση!», αναφώνησε ο πρόεδρος του Ισημερινού.
«Αυτά δεν είναι θεωρίες», συνέχισε, «αλλά καθαρές και απλές ιδεολογίες».
Ο ίδιος προειδοποίησε το κοινό ότι αυτές οι «ιδεολογίες» υπάρχουν για να «δικαιολογήσουν τον τρόπο ζωής αυτών που τις δημιούργησαν».
«Είμαστε, δόξα τω Θεώ, άνδρες και γυναίκες, διαφέρει ο ένας από τον άλλον», συνέχισε, «συμπληρώνει ο ένας τον άλλον».
«Προτιμώ μια γυναίκα που μοιάζει με γυναίκα», είπε μπροστά σε ένα κοινό που τον χειροκροτούσε «και νομίζω ότι οι γυναίκες προτιμούν τους άνδρες που μοιάζουν με άνδρες».
Προειδοποίησε το κοινό του ότι μπορεί να τον αποκαλέσουν «οπισθοδρομικό και άνθρωπο των σπηλαίων», για τις παρατηρήσεις του αυτές, αλλά επέμεινε ότι η ιδεολογία του φύλου είναι «πολύ επικίνδυνη», καθώς καταστρέφει τη φυσική οικογένεια, η οποία «ευτυχώς, θα συνεχίσει να είναι η βάση της κοινωνία μας», είπε.
«Δεν θα θεωρούμαι αριστερός πια ... Αν κάποιος δεν υποστηρίζει την άμβλωση δεν μπορεί να είναι αριστερός».
«Αυτά είναι βαρβαρότητες», αναφώνησε. «Δεν έχει να κάνει με δεξιά ή αριστερά... αυτά είναι ηθικά ζητήματα».
Δείτε το βίντεο:https://www.youtube.com/watch?v=4J7QMXpUt00
Τελικά το μεγαλύτερο πρόβλημα με την Ελληνική Αριστερά δεν είναι ότι είναι αριστεροί, είναι ότι είναι αυτοί που είναι.
Από τι μια οι στατικοί δωσίλογοι σταλινοτσολιαδες του ΚΚΕ και απ την άλλη η μεταμοντέρνα αριστερά των Μαρκούζε, Λούκατς, Αντόρνο και των δυτικών μαρξιστών και μεταμαρξιστων φιλοσόφων, που οικοδόμησαν τον πολιτιστικό μαρξισμό, δίνοντας μεγαλύτερη έμφαση στις κοινωνικές,οικογενειακές, φυλετικές σχέσεις και την αποδόμηση των ή την σεξουαλική επανάσταση, παρά στην οικονομική απελευθέρωση.
Εξού και έχουμε τον λαλίστατο Σύριζα, που πάντα έχει να πει κάτι για τον εθνικισμό, τον φυλετισμό, ή υπέρ των πάσας φύσεως σεξουαλικών ιδιαιτεροτήτων, αλλά μόνο αερολογίες για την οικονομική απελευθέρωση του Ελληνικού λαού, και πόσο μάλλον υπέρ οποιουδήποτε σοσιαλιστικού μετασχηματισμού που υποτίθεται ότι πρεσβεύει.
Στην πραγματικότητα ελάχιστα τους χωρίζουν με τους Ευρώ-φιλελευθερους, πέραν μιας πιο έντονης παροχολογίας από ότι οι δεύτεροι, οι οποίοι δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στην οικονομία της αγοράς.
Απλά είναι το δεξιό δεκανίκι, και οι άλλοι το αριστερό δεκανίκι του παγκοσμίου συστήματος και της παγκοσμιοποίησης.
Σε αντίθεση, στην λατινική Αμερική υπάρχει και η λαϊκή πατριωτική αριστερά, με έντονο εθνικιστικό ύφος(προσαρμοσμένο φυσικά στις ντόπιες συνθήκες αφού τα λατινοαμερικάνικα έθνη χαρακτηρίζονται από φυλετική πανσπερμία), καταβολές στους "αριστερούς" στρατιωτικούς επαναστάτες του μεσοπολέμου και της δεκαετίας του 60 (Peron,Vargas,Arbenz κτλ)καθώς και τα κινήματα που ξεκίνησαν διάφοροι αριστεροί που απαρνήθηκαν τον μαρξισμό και τον κομμουνισμό, όπως η APRA, το MNR ακόμα και το πρώτο κίνημα των Ζαπατίστας, και παράλληλα έχουν ένα συντηρητικό παραδοσιακό λόγο ως προς τα κοινωνικά και τα ηθικά ζητήματα.
Αν η αριστερά της Ελλάδας είχε κάποιον Κορέα ή Τσάβες, ή τον Ουμάλα του Περού, το χάσμα με τους εθνικιστές θα ήταν πολύ μικρό για να μην μπορεί να καλυφθεί.
Δεν είναι τυχαίο, που απέναντι στο Τσάβες ενώθηκε σύσσωμη η Ευρωκομμουνιστική Αριστερά της Βενεζουέλας, από το ΜΑΣ του Πετρόφ και των αποκομμάτων του( PPT, CR, ΠΟΔΕΜΟΣ) μέχρι την Επαναστατική αριστερά του "παντιερα ροζα", που μαζί με τους σοσιαλδημοκρατες και τους φιλελευθερους, σε αγαστή συνεργασία από το 1998 προσπαθούν να ανατρέψουν το Τσάβες, και με νόμιμα μέσα αλλά και με κινήματα.
Φυσικά ο στόκος του Σύριζα καμάρωνε στην κηδεία του Τσάβες, ενώ οι πραγματικοί σύντροφοι του στην Βενεζουέλα πανηγύριζαν.
Όπως και να έχει η λατινική πατριωτική αριστερά δεν είναι παράδειγμα προς μιμητισμό, αφού άλλες είναι οι ιδιαιτερότητες της ελληνικής πραγματικότητας, αλλά μπορούμε να πάρουμε ως Έλληνες ότι μας χρειάζεται προσαρμόζοντας το στις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες του Ελληνικού Λαού.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου